Tijdens de zwangerschap namen wij daarom al de brochure ter hand over de ‘Wet van 9 juli 2004 tot regeling met betrekking tot tegemoetkomingen in de kosten van kinderopvang en waarborging van de kwaliteit van kinderopvang’ in het kort ‘Wet kinderopvang’.

Het principe van de regeling is simpel. De kosten zijn grofweg door drie gedeeld. 1/3 voor de ouders, 1/3 voor de werkgevers samen en maximaal 1/3 voor de gemeenschap (lees overheid). Het overheidsdeel is inkomensafhankelijk. Als ouders heb je de regie en moet je alles regelen.

Voor ons gezin waarin de man in de WAO zit, is die regeling echter niet zo simpel. Formeel werk je niet, en dus kan je voor de opvang van je kind zorgen. Gevolg: geen geld van de overheid, geen geld van je werkgever (want die heb je niet), geen geld van de werkgever van je vrouw (want de partner is toch thuis). Je kan dus de hele poet zelf betalen. Gelukkig is de werkgever van Désirée in 2006 toch bereid zijn 1/6 deel te betalen.

Een nogal rare redenering als de WAO beoordeling tot de conclusie komt dat je geen duurzame belasting aankan.

Sociaal medische indicatie
Gelukkig is er in de wet rekening gehouden met een eventuele sociaal medische noodzakelijkheid voor kinderopvang.

Duidelijk aan de orde bij ons. De invulling daarvan wordt echter aan de gemeente overgelaten. Wij hebben het geluk in een grote gemeente te wonen die het goed geregeld heeft. Het gaat alleen niet allemaal op z'n vlotst.

Direct na de geboorte meld je je aan bij het bureau kinderopvang van de gemeente. Die nodigt je uit voor een intake en verwijst je door naar de GGD. Deze stelt de medische noodzakelijkheid vast en adviseert de gemeente over de indicatie. Mocht je in aanmerking komen voor een sociaal medische indicatie kan de gemeente voorzien in het inkomensafhankelijke overheidsdeel, en de werkgeversdelen die je mist.

Keuring

Drie dagen na de geboorte van Peter was er al contact gelegd met het bureau kinderopvang. Twee weken later hadden we het intakegesprek en nog geen week later hadden we de keuring bij de GGD. De GGD-arts las het woord CF, vroeg wat mijn mogelijkheden waren en zette een handtekening voor een volledige indicatie.

Theoretisch zouden we dus nu in aanmerking komen voor tegemoetkoming voor alle vijf de werkdagen van Désirée. Daarvoor zouden we dan 1/6 ontvangen van de werkgever van Désirée, en het inkomensafhankelijke deel + het ontbrekende 1/6 werkgeversdeel van de gemeente. De tegemoetkoming in de kosten dekt dan ongeveer 50%. Al zouden we Peter vijf dagen naar de opvang willen sturen, het zou ons dan toch nog de helft van € 1212,50 kosten oftewel € 606.25.

In het door ons nagestreefde zorgschema gaat het ons € 363,50 kosten. Nog best wel heel veel. Maar gewoon noodzakelijk. Daar komt natuurlijk nog wel de inkomensvermindering bij voor de dag ouderschapsverlof die Désirée voor een jaar opneemt.

Na de keuring van de GGD gingen er bijna 2,5 maand voorbij. Peter was inmiddels drie maanden en de eerste wendagen kop de crèche kwamen rap dichterbij. Ondanks diverse telefonische contacten kregen we steeds maar geen beschikking. Zelfs toen Peter inmiddels was begonnen met zijn wendagen en de meter was gaan tikken, hadden we niets zwart op wit van de gemeente dat ze ons ook tegemoet zouden gaan komen. En toen viel daar de positieve beschikking in de bus. Opgelucht waren we. Het was zelfs nog iets meer dan we verwacht hadden.

Het is dan wel allemaal goed geregeld in ons land, het mag wel even duren. Tussen aanvraag en beschikking zaten dik drie maanden.

Bij de verschillende verkiezingen buitelden de politieke partijen over elkaar heen in het aanbieden van aantrekkelijke regelingen voor kinderopvang. Het staat hoog op de politieke agenda. Per 1 januari is al een wijziging doorgevoerd. Het werkgeversdeel is verplicht gesteld en wordt standaard uitgekeerd via de Belastingdienst. Maar natuurlijk niet in onze situatie.

In november ontvingen wij van de gemeente een mooi formulier voor de verkorte aanvraag tegemoetkoming kosten kinderopvang. Keurig hebben wij het per ommegaande ingevuld en opgestuurd. Na een reeks van telefoontjes en briefwisselingen, ontvingen wij bijna vijf maanden verder, eind maart de nieuwe beschikking. Slechte nieuws: wij hadden al ruim € 3300,- moeten voorschieten om Peter blijvend naar de kinderopvang te kunnen laten gaan. Goede nieuws: de bijdrage van de werkgever liep nu ook via de gemeente en in het totaal ontvingen we een groter aandeel in de kosten.
 

Goed geregeld?

Net als je denkt dat het dan weer allemaal goed is gekomen, blijken de bureaucratische molens toch weer stroef te draaien. De gemeente betaalt alleen rechtstreeks uit aan de kinderopvang en wel op de 25e van iedere maand. De kinderopvang ontvangt dat een paar dagen later. De kinderopvang echter wil op de 26e het hele bedrag automatisch afschrijven en doet dat ook als ze het bedrag van de gemeente niet binnen hebben. Gevolg? Elke maand wordt er weer € 615,- te veel van onze rekening afgeplunderd als het bedrag van de gemeente niet op tijd binnen is.

De gemeente zegt niet twee dagen eerder uit te kunnen betalen. De kinderopvang wil eigenlijk niet later incasseren. Gemangeld tussen twee automatische betalings- en incassosystemen. Gelukkig doet uiteindelijk Humanitas zijn naam eer aan en wil dan wel even de kat uit de boom kijken met de afschrijvingen.

Ons besluit om Peter 4 dagen naar de kinderopvang te laten gaan uiteindelijk, valt vlak voor onze vakantie. Dat geeft ons de tijd een en ander te regelen voor na de vakantie. Met Humanitas is het snel geregeld. De dagen zijn beschikbaar vanaf 1 september. Zodra het contract ondertekend retour is ontvangen, sturen we het op naar de gemeente. Ze hebben nog zeven weken om de beschikking aan te passen. Dat zou theoretisch voldoende moeten zijn..

Ik bel een week na verzending van de aanvraag na of die ontvangen is. Onze contactpersoon blijkt nog drie weken op vakantie, maar de aanvraag is ontvangen en zal niet hoeven te wachten op terugkeer van onze contactpersoon.

De aanhouder wint?

Vier weken later bel ik weer. Brief? Welke brief? Onze contactpersoon weet van niks en er is geen aanvraag geregistreerd. Hij gaat zoeken. Anderhalve week later besluit ik mij maar weer eens op de hoogte te stellen van zijn zoektocht. Het is nog niet helemaal duidelijk, maar iemand anders lijkt met het dossier bezig te zijn. En ja hoor, een week later word ik gebeld. Weer dubbel nieuws. Het goede nieuws: de aanvraag is goedgekeurd. Slechte nieuws: de vergoeding zal maar met 1 euro verhoogd worden. Sterker nog, er is maanden lang te veel uitgekeerd. De werkgeversbijdrage van Désirée is namelijk onterecht meegenomen in de uitkering. Omdat het hun fout is, zullen ze het niet terugvorderen. Heel nobel van ze.

Ze weten het zelf niet

En waar denkt u dat wij die werkgeversbijdrage vandaan gaan halen? Nou, bij de Belastingdienst. Denk het niet meneer de gemeentelijke kinderopvangbureauconsulent. Dat is nu heel de kwestie. Als een van de zorgpartners in de WAO zit, valt er niks aan te vragen. Ook geen vergoeding van werkgeversbijdrage. Het elektronisch formulier knalt je er gewoon weer uit.

U moet het toch via de belastingen aanvragen meneer. Weet u het zeker? Ja meneer, het moet toch. En ik denk van niet. Wellicht kunt u het nog even nagaan, ik heb hierover namelijk al eerder uitgebreid contact gehad met de Belastingdienst. Er maar niet bij verteld dat die met een nog stupider plan aan kwamen die hun onwetendheid bewees. Een plan met nulbeschikkingen, hardheidsclausules en andere heilloze wegen.

Toch nog even navragen dan. .......................U heeft gelijk meneer. Ik had er nog nooit van gehoord. Zo leer ik nog wat vandaag. Ongelooflijk, dan heb je toch het hele principe van die wetgeving niet begrepen en van de gemeentelijke regeling tegemoetkoming kosten kinderopvang. Sinds de verplichte werkgeversbijdrage moet ook daarin door de gemeente worden voorzien. Als je dus een sociaal medische indicatie hebt voor tegemoetkoming kosten kinderopvang, lopen én de overheidsbijdrage én je werkgeversdelen (van de werkende en van de niet-werkende partner), via de gemeente.

Happy end
De beschikking komt rond. De beschikking is zelfs helemaal juist. Maar dat willen nog niet zeggen dat de betalingen ook goed gaan. Twee maanden krijgen we een betalingsoverzicht met het juiste bedrag, maar het slechts het oude bedrag wordt uitbetaald aan de kinderopvang. Hallo, waarom? Stel ik de vraag bij het zoveelste telefonische contact. Ach ja sorry, we hebben de betalingen nog niet aangepast. Er mist nog een paraaf. En na slechts drie telefoontjes is ook dat weer in orde. Ik kijk al weer uit naar de verkorte aanvraag voor 2008. Jippie!

Lees ook: wie zorgt er voor Peter, jij of ik? >>>