Global Navigation

Vader met CF.
dubbele ∆ 508 is vader

Main Navigation

Sub-Navigation

Content

Alles = liefde (1 november 2007)

Misschien wordt het eens tijd op deze website voor een echte confessie. Vader met CF houdt van slappe romantische films.

Zo, het is er uit. Ik schaam mij er niet werkelijk voor, maar echt mannelijk is het natuurlijk niet. Voorspelbare gezellige romantische flut verhaaltjes waarvan je weet dat ze goed aflopen. Of ze nu uit de vijftiger jaren zijn of van deze tijd, het maakt niet uit. Van ‘The sound of music’ tot ‘Serendipity’, ik krijg er een brok van in mijn keel. Het hoeven zelfs niet echt liefdesverhalen te zijn. Ook ‘Little lord Fauntleroy’ weet nog steeds een gevoelige snaar bij mij te raken. Ik kijk er graag naar met Désirée onder een dekentje op de bank op een regenachtige avond of kerstochtend met ontbijt op bed.

 
Little Lord

Little lord Fauntleroy, klik voor meer info over de film

 

Freddie Bartholomew (1924-1992) als Little Lord Fauntleroy in de 1936 versie van de gelijknamige film.


Vanwege die voorliefde hadden we al besloten om afgelopen week naar ‘Alles is liefde’ te gaan. De Nederlandse hitfilm met een scenario van Kim van Kooten en een onnederlandse sterrencast. We maakten er gelijk een heuse date van. Want zo vaak zijn wij niet meer met z’n tweetjes op pad. En wij willen als stel ook wel eens wat anders dan ‘wat zegt de poes?’.

Opgewekt togen wij naar de stad waar onze liefde begon, Rotterdam. De stad die we allebei nog een beetje missen af en toe. Met de auto voor de deur – lang leve de invalidenparkeerplaatsen en vervloekt zijn zij die er misbruik van maken – bestelde we om 12.00 uur een heerlijke warme lunch in het Doelencafé. Gerookte zalmtartaart met Hollandse garnalen, rode ui en kappertjes, lekkere gegratineerde uiensoep, een zeebaars met kreeftensaus en ravioli gevuld met mozarella. Het gleed allemaal naar binnen en we lieten het ons smaken.


 
 Film clip BlØf

Aldus het NRC
En toen was het tijd voor ‘Alles is liefde’. Zelfs NRC Handelsblad kon wel waardering opbrengen voor deze film die aanvangt met “Een verwende Sinterklaas die op zijn mijter trapt, ‘godverdomme kut!’ roept en een hartaanval krijgt.”. Dat heet, binnen de grenzen van het genre natuurlijk. Ook wij hebben ons goed vermaakt met de Nederlandse pendant van ‘Love actually’. In een prettig tempo, met een goed gevoel voor humor en aangezet door prima muziek, trekken de nodige liefdesperikelen en levenscrises aan het scherm voorbij om aan het eind weer keurig opgelost te worden. Want dat schrijft het genre toch voor. Alle lijntjes moeten opgelost zijn en wel op een bevredigende en voorspelbare manier. De levensboodschappen zijn af en toe wel erg dik geacteerd, maar met stevige oneliners als “je kunt jaren op de ware wachten, maar wat doe je in de tussentijd?” best te pruimen.

Dus voor wie wel oog heeft voor dit genre en niet schrikt van Marc Marie Huijbregts verkleed als pepernoot, een prins van Oranje als Zwarte Piet en een scheldende Sinterklaas, vooral gaan!
 

 
Alles = liefde

Alles is liefde

 

Voor wie van het genre houdt, best leuk.


 

 

Sidebar

Footer