De rolstoel, heel lang heb ik het gebruik ervan uitgesteld. Niet omdat ik me er voor schaam of me er ongemakkelijk in voel. Meer om mezelf te dwingen te blijven lopen. Mijn spieren te trainen. Dat was een bewuste keuze. Al dachten sommige mensen dat het meer te maken had met koppigheid.

Vroeger - voor het eerst in 1969 en voor het laatst in 1982 - heb ik zo vaak in die dingen rondgesjeesd na voetoperaties. Op de middelbare school danste ik er disco in op twee wielen, inclusief pirouettes. Op dezelfde manier rolde ik op het station van Den Bosch beetje bij beetje de lange steile hellingbaan op naar de spoorpassage. Om er daarna in vliegende vaart weer af te denderen. Ik sloot weddenschappen af of ik wel of niet op twee wielen over een drempel heen kon komen.

Die rolstoel is dus vertrouwd terrein. Ik voel me er in thuis. De meelij uitstralende ogen die eventueel op me gericht zijn, zie ik meestal niet eens. Alleen als de kijkers zo lomp zijn de deur voor mijn neus dicht te laten slaan.

Energiebesparing

Langzamerhand is het geen overbodige luxe meer om van de rolstoel weer af en toe gebruik te maken. Nu vanwege mijn conditie. Het bespaart energie als ik op pad ben met Désirée en Peter of met vrienden. Het was er tot nu toe buiten het ziekenhuis alleen nog niet van gekomen.

Afgelopen week was dan ook mijn coming out, toen ik met een vriend het Spoorwegmuseum bezocht. Hij was er nog nooit geweest. Voor mij was het minsten 30 jaar geleden. Terug in de tijd dus, op twee manieren. Super relaxed was het om rondgereden te worden. Ik kon lekker kletsen en kijken en was niet al na tien minuten uitgerangeerd. En af en toe kon ik het niet laten om nog even zo hard mogelijk een pirouette te draaien.

Stiekem vind ik het eigenlijk wel gaaf in zo'n ding. Al realiseer ik mij terdege dat ik die luxe dan heb. Ík kan nog gewoon lopen.

Stom
Ik vergat in het Spoorwegmuseum alleen te vragen of mijn begeleider gratis binnen mocht in het museum. Want dat is meestal het geval. Stom! Je ziet, ik moet toch nog wel wat leren als reïntegrerende rolstoelgebruiker. De coming out is slechts het begin.