Met de hete adem van de bemoeizorg in onze nek, proberen wij ons blijvend zo goed mogelijk te ontwikkelen in onze ouderrol. Je kunt nooit genoeg voorbereid zijn op wat komen gaat en op de risico’s van alle dag. Bij onze eerste zwangerschap lazen we al van alles over zwanger zijn en nu ligt de ‘peuterbijbel’ op het nachtkastje. Zo zitten wij nu eenmaal in elkaar.

In het kader van die permanente educatie, toog Désirée de afgelopen weken naar een cursus 'EHBO aan kinderen'. Gisteren verdiepte zij zich in groepsverband in ‘de wil van de peuter’. Cursussen die georganiseerd worden door het consultatiebureau.

Als Désirée ’s avonds terug komt nemen we met een glas wijn nog even gezellig alle stof door. En zo leerden wij over de peutervariant van de heimlichgreep, de stabiele zijligging en over de zinloosheid van het op z’n kop houden van een peuter op het moment dat er iets dwars zit in zijn luchtpijp. Bij het niet gehoorzamen van de peuter, ligt/hangt dat misschien anders.

Niet dat wij denken dat we op deze manier alle leed kunnen voorkomen en we het in de opvoeding alleen maar goed kunnen doen. We zijn de paus niet, en dus feilbaar. De cursussen en de boeken zijn behalve nuttig, ook gewoon leuk. Het is leuk om je helemaal onder te dompelen in het ouderschap en kennis te nemen van de wereld van het kind. Na jarenlang aan de zijlijn te hebben staan trappelen om ingezet te worden, is het heerlijk om op het veld te mogen spelen.

En nee minister Rouvoet, die blauwe plek bij Peter is niet door ons veroorzaakt. Dat was de salontafel die zich iets minder verdiept heeft in de wil van de peuter.