De box deed nog prima dienst als veilige stallingsplek voor Peter in noodsituaties, maar was beloofd aan een nichtje. En dus werd de box recent afgevoerd. Maar wat kwam er voor in de plaats?

Peter was het nogal eens met de uitzetting van de box. Hij had al tijden een bloedhekel aan in de box zitten. Als we hem er in zetten, zette hij het eerst op een brullen. Dan begon hij consequent al zijn speelgoed krachtig over de rand heen te storten. Binnen twee minuten lag alles in een wijde boog om de box heen verspreid. Nou ja alles, hij was nog wel zo slim een speelgoedje over te houden om zich te kunnen vermaken zolang zijn ouders hem achter de spijlen meenden te moeten laten zitten.

Désirée had zich al maanden verheugd op dit moment. Nu kon ze eindelijk een speelhoekje maken voor Peter. Want met het verdwijnen van de box, verdween ook de grote speelgoedlade en waar moet de inhoud daarvan dan weer blijven? Toen Peter ’s avonds naar bed was, ging Dees aan het werk. De volgende ochtend, toen Peter beneden kwam, stond daar een prachtig speelhoekje. Désirée was er helemaal trots op.

krukje
Bij het beneden komen keek Peter even in de richting van het hoekje. We lieten het hem zien, en ook het groene krukje dat we voor hem hadden gekocht in de zithoek. Bij het zien van dat krukje, werd hij helemaal blij. Hij ging er meteen op zitten aan de salontafel. Hij ging er mee slepen en sjouwen. Hij was tevreden. En voor het speelhoekje was even geen aandacht. Arme Dees. We hadden kunnen volstaan met het krukje van € 4.95.

zijn hoekje
Gelukkig is het helemaal goed gekomen. Als hij nu thuiskomt, speert hij onmiddellijk naar zijn hoekje, trekt de kast open en begint er iets uit te halen om mee te spelen. Hij wil dan soms niet eens meer gaan eten. En ook vader met CF, past prima aan Peter’s tafeltje en speelt regelmatig even mee.