
'The Opera, the opera, we all like the opera'
zong ..., ja wie zongen dat ook al weer? In ieder geval Vader met CF
gisteren. Op uitnodiging van mijn ouders, togen wij naar de
Amsterdamse Stopera voor een onvervalste glittermusical in drie
bedrijven en een heerlijk dagje uit.
Mijn ouders hebben de gewoonte elk jaar een van de drie zonen met aanhang mee uit te nemen naar de opera en daarna een hap te eten. Een voortreffelijke en gezellige traditie. Wij waren dit jaar aan de beurt. Op de rol stond Mozart's 'Die Entführung aus dem Serail' uitgevoerd door De Nederlandse Opera.
elitair?
Wie denkt dat opera alleen voor een elite is, heeft wellicht gelijk,
maar doet deze opera uitzonderlijk te kort. Deze opera van Mozart
is geschreven als puur vermaak en doet als zodanig nog prima dienst. Eigenlijk
was het gewoon een musical
(liedje, toneelspel, dansje, liedje) met een mooi en erotisch liefdesdrama (meerdere
zelfs) en een heerlijk simpele en moralistische uitsmijter: de
overwinning van liefde en trouw door vergevingsgezindheid.
De muziek van Mozart is nog altijd heel swingend en toch sentimenti. Het onderliggende thema is actueel: de botsing van christelijke en islamitische cultuur. De enscenering een mooie mengeling van kitsch en modern, die heel goed werkt.
En dan ook nog getrakteerd worden op een zonnig A'dam, waar de parkeerplaatsen voor het kiezen waren. Wat een dag! Peter vermaakte zich intussen uitstekend bij twee lieve Amsterdamse vrienden en een paar leuke speelgenootjes.
afleiding
Ter lering ende vermaak een prima afleiding van ons menschen kommervol
bestaan. Bovendien sterk genoeg om de irritante deun van 'The
opera, the opera...' uit mijn kop te rammen. Oh ja, en het was de
Dizzy Man's Band (1975). Vader met CF wordt wat ouder. Het zit er
wel, maar het duurt soms eventjes.
Klik op het plaatje om een indruk te krijgen van de DNO uitvoering van de opera 'Die Entführung aus dem Serail'. Geluid aan!!