In november van dit jaar wordt in Amerika de nieuwe president gekozen. Al maanden zijn de gedoodverfde kandidaten niet meer uit het nieuws weg te slaan. Alles, maar dan ook alles wordt uitgekauwd. Eén verspreking, een misstap, een ongelukkige gaappartij en het is nieuws en de kansen voor die kandidaat worden opnieuw eindeloos gewogen. Meer dan een jaar is het bestuur van het land half verlamd omdat men bezig is met de verkiezingen. Het uitgebreide systeem van voorverkiezingen per staat om per partij de uiteindelijke kandidaat te selecteren, is historisch best verklaarbaar. Het maakt de verkiezingen ook tot een langdurige Amerikaanse geldverslindende soap waarmee de hele wereld lastig gevallen wordt. Honderden miljoenen dollars verbrassen de kandidaten in hun gooi naar de ultieme macht. En dan hebben we het nog niet over de entourage.

niks beters te doen?
Voorheen kon ik mij wel verheugen op de terugkerende verkiezingsshow. Ik kon geen genoeg krijgen van alle bespiegelingen en commentaren. Nu erger ik mij er vooral aan. Dan denk ik, laat die lui zich nou eens eindelijk bezig houden met fatsoenlijke zorgverzekeringen, goede betrekkingen in de Islamitische wereld en aansluiting bij het Kyoto-protocol.

Amerika afficheert zich graag als dé democratie van de wereld. En legt daarbij een behoorlijke zendingsdrang aan de dag. Misschien zou het een idee zijn de presidentsverkiezingen eerst eens terug te brengen tot functionele omvang en de zaak in een maand af te handelen in twee rondes: een ronde voorverkiezing per staat, tegelijkertijd in alle staten, en een eindronde tussen kandidaten van de twee partijen.
 

afreageren
Word ik daarmee zo'n zuurpruimende chronisch zieke zeur? Dat valt nogal mee. Er zijn er die er erger aan toe zijn (klik hier). Voor mij is het gewoon even beschaafd op iets afreageren. Beter dan op je familie of je artsen.

En eerlijk is eerlijk, er zijn ook wel grappige dingen in die verkiezingen. Zoals de vader die er alles voor doet zijn baby gefotografeerd te krijgen in handen van zoveel mogelijk  presidentskandidaten (klik hier).

En zeg nou zelf, er valt wel wat te kiezen. Niet alleen maar een batterij WASP-mannen, maar ook een vrouw en een gekleurde kandidaat doen een serieuze gooi naar het presidentschap.

Dus: Go Hillary! Go Obama! Go!