Het jammere van vakantie, is dat het er ook weer een eind aan komt. Hoewel, jammer? Ik ben er ook wel aan toe. De kerstvakantiemarathon kent zo zijn prijs.

Er was geen dag ongevuld deze vakantie. Het begon met het opzetten van de kerstboom en het eindigde met een paar dagen Brabant. Tussendoor ontvingen we 11 man familie met Kerstmis, mestten we de berging uit en hebben we heel wat leuke bezoekjes afgelegd inclusief die aan de bijna honderdjarige oma van Dees in Bussum.

Het was zo leuk druk dat vader met CF nauwelijks tijd had voor zijn weblog (sorry!) en er aan het eind van de vakantie weer een mooie ziekenhuisopname in zicht is (what's new?). Ach, het thuisrecord had ik toch al gebroken. Gaan we het nieuwe jaar toch gewoon weer even uit logeren. Heb ik tenminste tijd voor mijn weblog.

	...
	...
	...
	...
	...
	...