
Na een week lang skypen, keek vader met CF danig uit naar het weekend waarin hij beide liefkes weer kon zien en vasthouden.
In het ziekenhuis is het echt niet allemaal kommer en kwel. Onze Peter vindt het zelfs aardig leuk. Leuke zusters, veel aandacht, grote gangen om te rennen, een kamer vol knopjes en een kinderboerderij op loopafstand. Dat is toch paradijs. En zeker als je pappa dan weer ziet, die je een week lang niet hebt gezien, en het zonnetje schijnt, dan is het dik feest.
Klik op de foto's voor een diavoorstelling
| ... |
|
|
| ... | ||
| ... | ||
| ... | ||
| ... | ||
| ... | ||
![]() |
![]() |
|
| ... | ||
![]() |
![]() |
|
| ... | ||
![]() |
![]() |
|
| ... | ||
![]() |
![]() |