|
webontwerp
Jan van der Heijden
†
webbeheer
Elly van Es
Kata Ottovay
|
Geen kinderen, het verhaal van Astrid
augustus 2006
Altijd al wetende dat je niet oud wordt, betekent
eigenlijk dat je van kinds af al weet dat er geen kindje
zal komen. Je las in boekjes dat je misschien 12 jaar
oud zou worden.
Echter, ook ik werd “vanzelf “ 20 jaar en ook steeds
maar ouder. Dan komen er toch bepaalde gevoelens naar
boven. Ik wil het niet meteen moedergevoelens noemen,
maar toch wel van: dat is toch wel erg leuk.
Je ontmoet je partner, die overigens meteen wist dat ik
CF heb, want ik ontmoette hem in het Astma Centrum in
Davos.
Er gaan een paar jaren overheen en af en toe wordt er
toch eens over gesproken; onder andere. ook met de
longarts, die als eerste woorden zei:”Oh wat leuk” en
vervolgens (geloof ik nog steeds) van zijn eigen woorden
schrok.
De volgende stap is dragerschaponderzoek bij de partner,
want we wisten wel zeker dat we geen kind met CF op de
wereld wilden zetten. Uit het dragerschaponderzoek kwam
dat mijn partner geen drager is (met de toen bekende
mutaties). Mijn gezondheid was daarentegen niet altijd
even rooskleurig: diabetes en toch wel regelmatig een
kuur in het ziekenhuis.
Op een gegeven moment zijn we over adoptie gaan praten,
want ook dat is natuurlijk een mogelijkheid. Hiermee
omzeil je de risico’s van zwanger zijn als vrouw met cf.
Wel hadden we het gegeven dat mijn partner fulltime zou
moeten blijven werken en dat ik dan het dagelijkse leven
thuis met kind zou moeten kunnen runnen. Het viel me
regelmatig al zwaar om zelf de dag een beetje fit door
te komen. De dag ziet er vol uit. ‘s Morgens vernevelen
en 3 keer per week naar de fysiotherapie. ‘s Middags na
mijn maaltijd lag en lig ik toch wel 2 uur te slapen.
Boodschappen doen, koken en af en toe iets leuks doen.
Daar zou later tussenin moeten passen: kind uit bed,
samen ontbijten, naar school brengen, halen, bij
vriendjes spelen, naar sport brengen enzovoort.
Onze conclusie was eigenlijk dat het voor mij niet
haalbaar zou zijn.
We hebben het goed samen, doen samen leuke dingen. Mijn
partner heeft heel veel (dure) hobby’s en geniet daar
echt van. Dit zou met de komst van een kind ook heel
anders moeten.
Nu bij mijn schoonfamilie de kindjes komen moet ik af en
toe wel even slikken. Maar ik zie tegelijkertijd, hoe
zwaar het is. We hebben er nu vrede mee en genieten des
te meer van andermans kinderen en zijn blij als we weer
“rustig” thuis zijn.
|
